ورود به حساب کاربری
ایجاد حساب کاربری
کلمه عبور را فراموش کرده‌اید؟
ویرایش حساب کاربری

شارژ اعتبار
سوابق خرید
ردیف فاکتور تاریخ مبلغ (تومان) شرح تراکنش کد رهگیری

30 شماره آخر

  • شماره 3476 -
  • ۱۳۹۸ سه شنبه ۲۵ تير
روزنامه در یک نگاه
امکانات
روزنامه در یک نگاه ورق بزنید دریافت همه صفحات
تبلیغات
سپیدار شهروند نارون روزنامه شرق

وزیر خارجه آمریکا اعلام کرد

محدودیت تردد در منهتن برای ظریف

 شرق: جواد ظریف یک بار دیگر وارد نیویورک شد؛ اگرچه از 17سالگی در این شهر زندگی و کار کرده است، این بار ورودش به این شهر و خاک ایالات متحده متفاوت بود. وزیر خارجه آمریکا، ورودش به آمریکا را تأیید کرده و برای ترددش هم محدودیت‌هایی قائل شده است. این در حالی است که در ماه اخیر گفته شده بود ظریف به‌زودی وارد فهرست تحریم‌های آمریکا می‌شود، اما این کار متوقف شد و یک روز قبل از سفر ظریف به نیویورک، ویزای او صادر شده و امکان حضورش در نشست سطح عالی شورای اقتصادی و اجتماعی ملل متحد، فراهم شد.جواد ظریف درست روزی عازم نیویورک شد که چهارمین سالگرد دستیابی به توافق برجام بود؛ توافقی که اگرچه آن‌طور  که انتظار می‌رفت، اجرا نشد و با خروج آمریکا از برجام، به‌کل دگرگونه شد، با این حال، او از پا ننشسته و درست در همان روز برای ادامه دیپلماسی ایران، به نیویورک رفته است.
پمپئو درِ دیپلماسی را باز نگه داشته
خبرگزاری رویترز به نقل از دو مقام آمریکایی، گزارش داده است واشنگتن با اعطای ویزا به «محمدجواد ظریف»، وزیر خارجه ایران، برای شرکت در نشست هفته جاری سازمان ملل موافقت کرده  و «مایک پمپئو»، وزیر خارجه آمریکا نیز آن ‌را پذیرفته است. تحلیل رویترز این است که «اگر پمپئو اعطای ویزای سفر به ظریف، دیپلمات و مذاکره‌کننده ارشد ایران را رد می‌کرد، می‌توانست نشانه‌ای از تلاش آمریکا برای بستن درهای دیپلماسی و منزوی‌کردن بیشتر ایران باشد». پیش از این و در واکنش به وعده استیو منوچین درباره  تحریم ظریف، واکنش مقامات ایرانی نیز همین بود که این کار بستن درهای دیپلماسی است. با این حال، رویترز جمعه (۱۲ جولای) گزارش داد  دولت دونالد ترامپ فعلا از برنامه تحریم وزیر امور خارجه ایران منصرف شده است. بنا بر آن گزارش، هر چند وزارت دارایی آمریکا پیش‌نویس بیانیه تحریم آقای ظریف را تهیه کرده بود، مایک پمپئو با این اقدام مخالف بوده است.
محدودیت تردد برای ظریف
به گزارش ایسنا، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا، در گفت‌وگو با روزنامه واشنگتن‌پست، به سفر محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه کشورمان، به نیویورک اشاره کرد و گفت  آمریکا فقط برای عمل به الزاماتش طبق قوانین سازمان ملل به ظریف و هیئت همراهش ویزای سفر به نیویورک را داده اما تردد آنها در این شهر کاملا محدود است.
پمپئو در ادامه تصریح کرد  هیئت ایرانی به سرپرستی محمدجواد ظریف فقط می‌تواند بین مقر سازمان ملل و محل اقامتشان و همچنین اقامتگاه سفیر ایران در سازمان ملل رفت و آمد داشته باشد. وی خاطرنشان کرد: دیپلمات‌های آمریکایی در تهران رفت و آمدی ندارند. بنابراین از نظر ما دلیلی وجود ندارد که دیپلمات‌های ایرانی نیز آزادانه در نیویورک تردد کنند. ما به وزیر خارجه ظریف و هیئت همراهش تمامی حقوقی را که آنها تحت توافقات سازمان ملل از آن برخوردارند اعطا کرده‌ایم و چیزی بیشتر از این نخواهد بود.همچنین پمپئو گفته که «من هرگونه پیشنهاد برای مصاحبه با تلویزیون ایران را می پذیرم. با توجه به آنکه محمدجواد ظریف تاکنون با بسیاری از تلویزیون‌های رسمی آمریکا به مصاحبه پرداخته است، من نیز با تلویزیون ایران مصاحبه خواهم کرد».همچنین وزیر امور خارجه آمریکا با بیان اینکه رئیس‌جمهور ترامپ تصمیم نهایی را درباره مذاکره با تهران می‌گیرد، گفت شرط رئیس‌جمهور ایران برای مذاکره مشابه همانی است که به اوباما ارائه شده بود.ایسنا نوشته که «انتظار می‌رود وزیر امور خارجه ایران که برای شرکت در شورای اجتماعی و اقتصادی سازمان ملل به نیویورک سفر کرده است، در جریان این سفر با اندیشکده‌ها و روزنامه‌نگاران در نیویورک دیدار کند. با توجه به محدودیت‌های او در این سفر، آن‌طور که وزیر امور خارجه آمریکا مشخص کرده است، احتمالا روزنامه‌نگاران و کارشناسان مجبورند برای گفت‌وگو با ظریف به دیدار او بروند».
اعتقاد ظریف به برجام
ظریف در نیویورک در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه در چهارمین سالگرد برجام، آیا اگر به عقب برگردیم، شما باز هم برجام را امضا خواهید کرد؟ گفت:  حتما این کار را خواهیم کرد؛ به دلیل اینکه اهداف اصلی برجام که خارج‌کردن ایران از اجماع امنیتی بود، محقق شد و طرح رژیم صهیونیستی برای 40 سال گذشته که ایران را در اجماع امنیتی قرار دهد به هم ریخت و به همین دلیل است که اسرائیل مهم‌ترین مخالف برجام بوده است و تندروهای آمریکا نیز همین سیاست را دنبال کردند. عهدشکنی آمریکا منحصر به برجام نیست و تقریبا هر توافق بین‌المللی که وجود داشته است؛ حتی توافقاتی را که به تأیید کنگره رسیده مثل نفتا، یونسکو و... و چندجانبه هم هستند، برهم زده و اینکه برجام را نقض کرده است، نشانگر غیرقانونی‌بودن رژیم آمریکاست نه ناکارآمدبودن برجام.او در پاسخ به این سؤال که آیا در برنامه دیدارهای دوجانبه با اعضای کنگره هم دیدار خواهید کرد؟ گفت: فعلا دیدارهای دوجانبه در چارچوب برنامه ملل متحد طراحی شده است. به گفته ظریف، گفت‌وگوهایی با دبیر کل سازمان ملل و دیگران بر اساس مبانی ملل متحد و مقررات بین‌المللی خواهد داشت. او همچنین گفته که «اروپایی‌ها ادعا می‌کنند تمایل دارند برجام را نگه دارند، ولی هنوز شاهد نبوده‌ایم  که برای حفظ برجام حاضر به سرمایه‌گذاری باشند».
از آمریکای شمالی تا جنوبی
محمدجواد ظریف  به منظور شرکت در نشست سالانه مقامات عالی‌رتبه شورای اقتصادی - اجتماعی ملل متحد عصر یکشنبه وارد نیویورک شد. به نوشته خبرگزاری فارس،‌ وی قرار است پس از نیویورک برای شرکت در نشست وزیران خارجه جنبش عدم تعهد به ونزوئلا سفر کند. ملاقات‌های دوجانبه با مقامات دولت ونزوئلا نیز در دستور کار وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. ظریف همچنین پس از ونزوئلا به منظور دیدارهای دوجانبه به نیکاراگوا و بولیوی در آمریکای جنوبی سفر می‌کند.

 


 

تحلیل کوروش احمدی، کارشناس روابط بین‌الملل، از موافقت پمپئو با صدور ویزای ظریف
نگرانی از سرزنش آیندگان 

 

  گفته شده که آقای پمپئو صدور ویزای آقای ظریف را تأیید کرده است. اساسا پاسپورت دیپلماتیک یک وزیر خارجه چه امتیازهایی برای او ایجاد می‌کند؟ برای هر سفر نیازمند ویزا است یا نه؟ 
پاسپورت دیپلماتیک به‌طور کلی و به‌ویژه ویزای دیپلماتیک که توسط دولت خارجی اعطا می‌شود، در چارچوب کنوانسیون حقوق دیپلماتیک ۱۹۶۱ تضمین‌کننده مصونیت سیاسی و منع تعرض علیه شخص دیپلمات و اقامتگاه و محل کار اوست. نفس ویزا اعم از دیپلماتیک یا عادی موضوع متفاوتی است و بر اساس توافقات دوجانبه درمورد معافیت یا ضرورت دریافت آن تصمیم گرفته می‌شود. ویزایی که توسط آمریکا برای دیپلمات‌های ایرانی صادر می‌شود، تنها برای یک سفر اعتبار دارد.
  چرا در این نوبت صدور ویزای آقای ظریف منوط به تأیید همتای آمریکایی‌اش شد؟
می‌توان حدس زد که این بار علت خارج‌شدن کار دریافت ویزا برای دکتر ظریف از روال عادی، همین تحولات اخیر و بحث تعمیم تحریم‌ها به شخص ایشان بوده است. موافقت با صدور ویزا برای ایشان این بار خیلی با تأخیر و درست یک روز قبل از سفر اعلام شد. ظاهرا به علت تردیدها و بی‌تصمیمی‌ها در نهایت وزیر خارجه آمریکا باید در این مورد تصمیم می‌گرفته است.
  به نظر شما چرا پیش‌تر گفتند که می‌خواهند ظریف را در لیست تحریم بگذارند و بعد منصرف شدند؟ دلیل آن پیش‌اعلام چه بود و دلیل اینکه انجام نشد چیست؟ 
در پاسخ به این سؤال تنها می‌توان به حدس و گمان متوسل شد. می‌دانید که حدود سه هفته قبل (۲۴ ژوئن) منوچین وزیر خزانه‌داری آمریکا از تحریم دکتر ظریف در یک هفته سخن گفت. این می‌توانست حاکی از آن باشد که بحث داغی در این مورد در داخل تیم امنیتی ترامپ در جریان است. ظاهرا تندروها که هم دل خوشی از رفت‌وآمدهای دکتر ظریف به نیویورک ندارند، به علت دیپلماسی عمومی موفق ایشان و هم اینکه به‌ویژه در پی راه‌حل صلح‌آمیز بحران هستند، پیگیر این موضوع بوده‌اند. دیگران شاید تحریم دکتر ظریف را مغایر با پیشنهاد مکرر ترامپ برای مذاکره می‌دانند و از نظر روابط عمومی نیز آن را امر قابل دفاعی نمی‌شمارند. با توجه به اینکه پمپئو با وجود تندروبودنش به هر حال یک سیاست‌مدار است و احتمالا جاه‌طلبی‌هایی برای آینده سیاسی خود دارد، نمی‌خواهد مانند مثلا بولتون که خود را در پایان راه بوروکراتیکش می‌بیند، بی‌گدار به آب بزند. این را هم اضافه کنم که به طور کلی در این یکی دو و شاید سه هفته ظاهرا در نوعی «مکث» سیاسی به سر می‌بریم. ابتکار فرانسه و همراهی ترامپ با مکرون امیدهایی را برانگیخته و بنابراین ظاهرا هم مقامات ما و هم ترامپ مایل‌اند مکثی بکنند و ببینند آیا گشایشی ممکن است یا نه و هیچ کدام نمی‌خواهند بعدا به خاطر تشدید مشکل سرزنش شوند. بنابراین اگر این ویزا در این شرایط صادر نمی‌شد، حتی برای باورمندان به ترامپ هم تردیدی در صلح‌طلب‌نبودن او باقی نمی‌ماند.
  آقای پمپئو گویی شروطی برای تردد ظریف گذاشته، تردد در مقر نمایندگی، محل اقامت سفیر و ساختمان سازمان ملل، یعنی محدوده کوچکی در بین خیابان‌های اول و دوم منهتن. این شرط‌گذاری طبیعی است؟ مخل برنامه‌های آقای وزیر نمی‌شود؟
مطابق ماده ۱۲ موافقت‌نامه مقر که بین دولت آمریکا به عنوان دولت میزبان و سازمان ملل امضا شده، آمریکا قطع نظر از نوع «روابط با دولت‌های عضو سازمان» ملزم به تسهیل تردد نمایندگان اعضاست و در مواردی که نیاز به ویزاست، ویزا باید «در اسرع وقت» صادر شود. ذیل این موافقت‌نامه تبصره‌هایی هست که آمریکا در ۷۰ سال گذشته از آنها برای محدودکردن تردد نمایندگان برخی کشورها سوءاستفاده کرده است. اینکه آمریکا «کنترل و اختیار کامل» در مورد ورود و تردد نمایندگان را حفظ می‌کند و اینکه تردد نمایندگان می‌تواند منحصر به رفت‌وآمد به مقر سازمان باشد، از این دست است. از این تبصره‌ها در گذشته شدیدا علیه کوبا، عراق، لیبی و... سوءاستفاده شده در مورد ما نیز تردد دیپلمات‌های ایران همیشه محدود به شعاع ۲۵مایلی میدانی در نیویورک بوده است. در بسیاری موارد نیز اساسا تأخیر زیاد در صدور ویزا موجب منتفی‌شدن موضوع می‌شود. محدودیت مضاعفی که این بار برای آقای ظریف در نظر گرفته شده، قاعدتا نباید روی برنامه‌های معمول ایشان تأثیر زیادی بگذارد. چراکه مثلا خبرنگاران می‌توانند به نمایندگی یا محل اقامت سفیر برای گفت‌وگو با ایشان بروند. البته اگر برنامه برای سخنرانی ایشان در محلی دورتر در نظر گرفته شده باشد، شاید در شرایط جدید انجام آن ممکن نشود.
  رویترز به نوعی خبر موافقت پمپئو در مورد صدور ویزا را منتشر کرده که گویی او لطفی در حق وزیر خارجه ایران انجام داده است؛ درحالی‌که میزبانی مقر سازمان ملل در نیویورک، به نوعی این تکلیف را به ایالات متحده می‌دهد که در این موارد تسهیلگر باشند. نظر شما در این مورد چیست؟
قطعا چنین تصوری که صدور ویزا لطف بوده، بی‌معناست. عدم صدور ویزا هم به دلایل سیاسی و هم به دلایل حقوقی که قبلا توضیح دادم، برای دولت آمریکا می‌توانست بسیار خسارت‌بار باشد.

 

ارسال دیدگاه شما

ساعت
روزنامه شرق
عنوان صفحه‌ها
تیتر خبرها پربازدید

شماره 3609

تاریخ ۱۳۹۸/۱۰/۸

کارتون
کارتون

وزیر خارجه آمریکا اعلام کرد

محدودیت تردد در منهتن برای ظریف

 شرق: جواد ظریف یک بار دیگر وارد نیویورک شد؛ اگرچه از 17سالگی در این شهر زندگی و کار کرده است، این بار ورودش به این شهر و خاک ایالات متحده متفاوت بود. وزیر خارجه آمریکا، ورودش به آمریکا را تأیید کرده و برای ترددش هم محدودیت‌هایی قائل شده است. این در حالی است که در ماه اخیر گفته شده بود ظریف به‌زودی وارد فهرست تحریم‌های آمریکا می‌شود، اما این کار متوقف شد و یک روز قبل از سفر ظریف به نیویورک، ویزای او صادر شده و امکان حضورش در نشست سطح عالی شورای اقتصادی و اجتماعی ملل متحد، فراهم شد.جواد ظریف درست روزی عازم نیویورک شد که چهارمین سالگرد دستیابی به توافق برجام بود؛ توافقی که اگرچه آن‌طور  که انتظار می‌رفت، اجرا نشد و با خروج آمریکا از برجام، به‌کل دگرگونه شد، با این حال، او از پا ننشسته و درست در همان روز برای ادامه دیپلماسی ایران، به نیویورک رفته است.
پمپئو درِ دیپلماسی را باز نگه داشته
خبرگزاری رویترز به نقل از دو مقام آمریکایی، گزارش داده است واشنگتن با اعطای ویزا به «محمدجواد ظریف»، وزیر خارجه ایران، برای شرکت در نشست هفته جاری سازمان ملل موافقت کرده  و «مایک پمپئو»، وزیر خارجه آمریکا نیز آن ‌را پذیرفته است. تحلیل رویترز این است که «اگر پمپئو اعطای ویزای سفر به ظریف، دیپلمات و مذاکره‌کننده ارشد ایران را رد می‌کرد، می‌توانست نشانه‌ای از تلاش آمریکا برای بستن درهای دیپلماسی و منزوی‌کردن بیشتر ایران باشد». پیش از این و در واکنش به وعده استیو منوچین درباره  تحریم ظریف، واکنش مقامات ایرانی نیز همین بود که این کار بستن درهای دیپلماسی است. با این حال، رویترز جمعه (۱۲ جولای) گزارش داد  دولت دونالد ترامپ فعلا از برنامه تحریم وزیر امور خارجه ایران منصرف شده است. بنا بر آن گزارش، هر چند وزارت دارایی آمریکا پیش‌نویس بیانیه تحریم آقای ظریف را تهیه کرده بود، مایک پمپئو با این اقدام مخالف بوده است.
محدودیت تردد برای ظریف
به گزارش ایسنا، مایک پمپئو، وزیر امور خارجه آمریکا، در گفت‌وگو با روزنامه واشنگتن‌پست، به سفر محمدجواد ظریف، وزیر امور خارجه کشورمان، به نیویورک اشاره کرد و گفت  آمریکا فقط برای عمل به الزاماتش طبق قوانین سازمان ملل به ظریف و هیئت همراهش ویزای سفر به نیویورک را داده اما تردد آنها در این شهر کاملا محدود است.
پمپئو در ادامه تصریح کرد  هیئت ایرانی به سرپرستی محمدجواد ظریف فقط می‌تواند بین مقر سازمان ملل و محل اقامتشان و همچنین اقامتگاه سفیر ایران در سازمان ملل رفت و آمد داشته باشد. وی خاطرنشان کرد: دیپلمات‌های آمریکایی در تهران رفت و آمدی ندارند. بنابراین از نظر ما دلیلی وجود ندارد که دیپلمات‌های ایرانی نیز آزادانه در نیویورک تردد کنند. ما به وزیر خارجه ظریف و هیئت همراهش تمامی حقوقی را که آنها تحت توافقات سازمان ملل از آن برخوردارند اعطا کرده‌ایم و چیزی بیشتر از این نخواهد بود.همچنین پمپئو گفته که «من هرگونه پیشنهاد برای مصاحبه با تلویزیون ایران را می پذیرم. با توجه به آنکه محمدجواد ظریف تاکنون با بسیاری از تلویزیون‌های رسمی آمریکا به مصاحبه پرداخته است، من نیز با تلویزیون ایران مصاحبه خواهم کرد».همچنین وزیر امور خارجه آمریکا با بیان اینکه رئیس‌جمهور ترامپ تصمیم نهایی را درباره مذاکره با تهران می‌گیرد، گفت شرط رئیس‌جمهور ایران برای مذاکره مشابه همانی است که به اوباما ارائه شده بود.ایسنا نوشته که «انتظار می‌رود وزیر امور خارجه ایران که برای شرکت در شورای اجتماعی و اقتصادی سازمان ملل به نیویورک سفر کرده است، در جریان این سفر با اندیشکده‌ها و روزنامه‌نگاران در نیویورک دیدار کند. با توجه به محدودیت‌های او در این سفر، آن‌طور که وزیر امور خارجه آمریکا مشخص کرده است، احتمالا روزنامه‌نگاران و کارشناسان مجبورند برای گفت‌وگو با ظریف به دیدار او بروند».
اعتقاد ظریف به برجام
ظریف در نیویورک در پاسخ به سؤالی مبنی بر اینکه در چهارمین سالگرد برجام، آیا اگر به عقب برگردیم، شما باز هم برجام را امضا خواهید کرد؟ گفت:  حتما این کار را خواهیم کرد؛ به دلیل اینکه اهداف اصلی برجام که خارج‌کردن ایران از اجماع امنیتی بود، محقق شد و طرح رژیم صهیونیستی برای 40 سال گذشته که ایران را در اجماع امنیتی قرار دهد به هم ریخت و به همین دلیل است که اسرائیل مهم‌ترین مخالف برجام بوده است و تندروهای آمریکا نیز همین سیاست را دنبال کردند. عهدشکنی آمریکا منحصر به برجام نیست و تقریبا هر توافق بین‌المللی که وجود داشته است؛ حتی توافقاتی را که به تأیید کنگره رسیده مثل نفتا، یونسکو و... و چندجانبه هم هستند، برهم زده و اینکه برجام را نقض کرده است، نشانگر غیرقانونی‌بودن رژیم آمریکاست نه ناکارآمدبودن برجام.او در پاسخ به این سؤال که آیا در برنامه دیدارهای دوجانبه با اعضای کنگره هم دیدار خواهید کرد؟ گفت: فعلا دیدارهای دوجانبه در چارچوب برنامه ملل متحد طراحی شده است. به گفته ظریف، گفت‌وگوهایی با دبیر کل سازمان ملل و دیگران بر اساس مبانی ملل متحد و مقررات بین‌المللی خواهد داشت. او همچنین گفته که «اروپایی‌ها ادعا می‌کنند تمایل دارند برجام را نگه دارند، ولی هنوز شاهد نبوده‌ایم  که برای حفظ برجام حاضر به سرمایه‌گذاری باشند».
از آمریکای شمالی تا جنوبی
محمدجواد ظریف  به منظور شرکت در نشست سالانه مقامات عالی‌رتبه شورای اقتصادی - اجتماعی ملل متحد عصر یکشنبه وارد نیویورک شد. به نوشته خبرگزاری فارس،‌ وی قرار است پس از نیویورک برای شرکت در نشست وزیران خارجه جنبش عدم تعهد به ونزوئلا سفر کند. ملاقات‌های دوجانبه با مقامات دولت ونزوئلا نیز در دستور کار وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران قرار دارد. ظریف همچنین پس از ونزوئلا به منظور دیدارهای دوجانبه به نیکاراگوا و بولیوی در آمریکای جنوبی سفر می‌کند.

 


 

تحلیل کوروش احمدی، کارشناس روابط بین‌الملل، از موافقت پمپئو با صدور ویزای ظریف
نگرانی از سرزنش آیندگان 

 

  گفته شده که آقای پمپئو صدور ویزای آقای ظریف را تأیید کرده است. اساسا پاسپورت دیپلماتیک یک وزیر خارجه چه امتیازهایی برای او ایجاد می‌کند؟ برای هر سفر نیازمند ویزا است یا نه؟ 
پاسپورت دیپلماتیک به‌طور کلی و به‌ویژه ویزای دیپلماتیک که توسط دولت خارجی اعطا می‌شود، در چارچوب کنوانسیون حقوق دیپلماتیک ۱۹۶۱ تضمین‌کننده مصونیت سیاسی و منع تعرض علیه شخص دیپلمات و اقامتگاه و محل کار اوست. نفس ویزا اعم از دیپلماتیک یا عادی موضوع متفاوتی است و بر اساس توافقات دوجانبه درمورد معافیت یا ضرورت دریافت آن تصمیم گرفته می‌شود. ویزایی که توسط آمریکا برای دیپلمات‌های ایرانی صادر می‌شود، تنها برای یک سفر اعتبار دارد.
  چرا در این نوبت صدور ویزای آقای ظریف منوط به تأیید همتای آمریکایی‌اش شد؟
می‌توان حدس زد که این بار علت خارج‌شدن کار دریافت ویزا برای دکتر ظریف از روال عادی، همین تحولات اخیر و بحث تعمیم تحریم‌ها به شخص ایشان بوده است. موافقت با صدور ویزا برای ایشان این بار خیلی با تأخیر و درست یک روز قبل از سفر اعلام شد. ظاهرا به علت تردیدها و بی‌تصمیمی‌ها در نهایت وزیر خارجه آمریکا باید در این مورد تصمیم می‌گرفته است.
  به نظر شما چرا پیش‌تر گفتند که می‌خواهند ظریف را در لیست تحریم بگذارند و بعد منصرف شدند؟ دلیل آن پیش‌اعلام چه بود و دلیل اینکه انجام نشد چیست؟ 
در پاسخ به این سؤال تنها می‌توان به حدس و گمان متوسل شد. می‌دانید که حدود سه هفته قبل (۲۴ ژوئن) منوچین وزیر خزانه‌داری آمریکا از تحریم دکتر ظریف در یک هفته سخن گفت. این می‌توانست حاکی از آن باشد که بحث داغی در این مورد در داخل تیم امنیتی ترامپ در جریان است. ظاهرا تندروها که هم دل خوشی از رفت‌وآمدهای دکتر ظریف به نیویورک ندارند، به علت دیپلماسی عمومی موفق ایشان و هم اینکه به‌ویژه در پی راه‌حل صلح‌آمیز بحران هستند، پیگیر این موضوع بوده‌اند. دیگران شاید تحریم دکتر ظریف را مغایر با پیشنهاد مکرر ترامپ برای مذاکره می‌دانند و از نظر روابط عمومی نیز آن را امر قابل دفاعی نمی‌شمارند. با توجه به اینکه پمپئو با وجود تندروبودنش به هر حال یک سیاست‌مدار است و احتمالا جاه‌طلبی‌هایی برای آینده سیاسی خود دارد، نمی‌خواهد مانند مثلا بولتون که خود را در پایان راه بوروکراتیکش می‌بیند، بی‌گدار به آب بزند. این را هم اضافه کنم که به طور کلی در این یکی دو و شاید سه هفته ظاهرا در نوعی «مکث» سیاسی به سر می‌بریم. ابتکار فرانسه و همراهی ترامپ با مکرون امیدهایی را برانگیخته و بنابراین ظاهرا هم مقامات ما و هم ترامپ مایل‌اند مکثی بکنند و ببینند آیا گشایشی ممکن است یا نه و هیچ کدام نمی‌خواهند بعدا به خاطر تشدید مشکل سرزنش شوند. بنابراین اگر این ویزا در این شرایط صادر نمی‌شد، حتی برای باورمندان به ترامپ هم تردیدی در صلح‌طلب‌نبودن او باقی نمی‌ماند.
  آقای پمپئو گویی شروطی برای تردد ظریف گذاشته، تردد در مقر نمایندگی، محل اقامت سفیر و ساختمان سازمان ملل، یعنی محدوده کوچکی در بین خیابان‌های اول و دوم منهتن. این شرط‌گذاری طبیعی است؟ مخل برنامه‌های آقای وزیر نمی‌شود؟
مطابق ماده ۱۲ موافقت‌نامه مقر که بین دولت آمریکا به عنوان دولت میزبان و سازمان ملل امضا شده، آمریکا قطع نظر از نوع «روابط با دولت‌های عضو سازمان» ملزم به تسهیل تردد نمایندگان اعضاست و در مواردی که نیاز به ویزاست، ویزا باید «در اسرع وقت» صادر شود. ذیل این موافقت‌نامه تبصره‌هایی هست که آمریکا در ۷۰ سال گذشته از آنها برای محدودکردن تردد نمایندگان برخی کشورها سوءاستفاده کرده است. اینکه آمریکا «کنترل و اختیار کامل» در مورد ورود و تردد نمایندگان را حفظ می‌کند و اینکه تردد نمایندگان می‌تواند منحصر به رفت‌وآمد به مقر سازمان باشد، از این دست است. از این تبصره‌ها در گذشته شدیدا علیه کوبا، عراق، لیبی و... سوءاستفاده شده در مورد ما نیز تردد دیپلمات‌های ایران همیشه محدود به شعاع ۲۵مایلی میدانی در نیویورک بوده است. در بسیاری موارد نیز اساسا تأخیر زیاد در صدور ویزا موجب منتفی‌شدن موضوع می‌شود. محدودیت مضاعفی که این بار برای آقای ظریف در نظر گرفته شده، قاعدتا نباید روی برنامه‌های معمول ایشان تأثیر زیادی بگذارد. چراکه مثلا خبرنگاران می‌توانند به نمایندگی یا محل اقامت سفیر برای گفت‌وگو با ایشان بروند. البته اگر برنامه برای سخنرانی ایشان در محلی دورتر در نظر گرفته شده باشد، شاید در شرایط جدید انجام آن ممکن نشود.
  رویترز به نوعی خبر موافقت پمپئو در مورد صدور ویزا را منتشر کرده که گویی او لطفی در حق وزیر خارجه ایران انجام داده است؛ درحالی‌که میزبانی مقر سازمان ملل در نیویورک، به نوعی این تکلیف را به ایالات متحده می‌دهد که در این موارد تسهیلگر باشند. نظر شما در این مورد چیست؟
قطعا چنین تصوری که صدور ویزا لطف بوده، بی‌معناست. عدم صدور ویزا هم به دلایل سیاسی و هم به دلایل حقوقی که قبلا توضیح دادم، برای دولت آمریکا می‌توانست بسیار خسارت‌بار باشد.

 

ارسال دیدگاه شما

تیتر خبرها پربازدید
دیدار 2ساعته پوتین با سردار سلیمانی رشوه‌بگیران میلیاردی در وزارت صمت حرف مخالفان این است اصلاحات بی‌اصلاحات معمای طارق رصد درآمد پزشکان درباره مهاجرت پزشکان ایرانی همه دروغ می‌گویند غیر از کی‌روش و برانکو پنج‌گانه‌ای در باب بدهی زنجانی گله توییتری محسن هاشمی از بدهکاری وزارت نفت راه رفاه از کدام سو است؟ فاجعه بی‌توجهی مدیران ارشاد به سرمایه‌های مشکوک انتصاب ۳ عضو فقهای شورای نگهبان برای یک دوره جدید محدودیت تردد در منهتن برای ظریف