30 شماره آخر

  • شماره 3782 -
  • ۱۳۹۹ يکشنبه ۱۲ مرداد
روزنامه در یک نگاه
امکانات
روزنامه در یک نگاه ورق بزنید دریافت همه صفحات
تبلیغات
روزنامه شرق نارون روزنامه شرق

نظامیان مصری در ادلب مستقر شدند

سوریه میدان جدید رویارویی اردوغان و سیسی

مصر در میانه تنش با ترکیه در لیبی، در میدانی دیگر هم قصد ماجراجویی دارد. رسانه‌ها خبر می‌دهند که مصر 150 نظامی خود را از طریق فرودگاه نظامی حلب وارد سوریه کرده تا برای حمایت از دولت بشار اسد، در کنار دیگر حامیان سوریه در جنوب استان ادلب مستقر شوند.
 این در حالی است كه حدود چهار میلیون شهروند سوریه از جمله صدها هزار آواره‌ای است که در سال‌های اخیر در جریان جنگ داخلی سوریه خانه و شهر خود را ترک کرده‌اند، در انتظار آتش‌بسی هستند تا به محل سکونت خود بازگردند.
اما آنچه باعث اهمیت ورود نظامیان مصری به سوریه می‌شود، گسترش مناطق درگیری مصر و ترکیه است. ژنرال عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور مصر و رجب‌طیب‌اردوغان، همتای ترك او، پیش از این در لیبی نیز رودرروی هم قرار گرفته بودند و در سوریه هم سیسی در کنار اسد و مقابل اردوغان صف‌آرایی کرده است.
«متین گورجان» تحلیلگر نظامی ترکیه‌ای می‌گوید: «مصر علاوه بر استقرار نظامیان خود در حومه حلب، قصد دارد تعدادی از این نظامیانی را که سلاح سبک دارند، در شهر سراقب در جنوب ادلب نیز مستقر کند. این اقدامات قاهره به این معنی است که ژنرال سیسی قصد ایجاد پایگاه و انبار نظامی در ادلب را دارد و این امر برای ترکیه بسیار نگران‌کننده است؛ چراکه تنش میان ترکیه و مصر را از لیبی به سوریه و نزدیک مرزهای ترکیه گسترش می‌دهد».
در ماه نوامبر بیش از 30 نظامی ترکیه در ادلب که بخش بزرگی از آن همچنان در کنترل شبه‌نظامیان قرار دارد، در عملیات نظامیان سوریه که با حمایت روسیه همراه بود، کشته شدند. پس از این اتفاق ترکیه تعداد پست‌های نظارتی و بازرسی خود در این استان را افزایش داد. علاوه بر این، در اقدامی که نشان از افزایش حضور نظامی ترکیه در استان ادلب دارد، سیستم‌های دفاع هوایی ترکیه نیز در این استان مستقر شده‌اند. به این ترتیب حضور نظامیان مصری در این منطقه می‌تواند احتمال رویارویی قاهره و آنکارا در سوریه بحران‌زده را افزایش دهد.
مصر و ترکیه در لیبی هم رودرروی هم قرار دارند و از دو جبهه متفاوت حمایت می‌کنند. اردوغان با اعزام نظامیان و ناوهای جنگی خود، از دولت وفاق ملی فائض السراج، نخست‌وزیر لیبی حمایت می‌کند. سراج از سوی سازمان ملل و اغلب قدرت‌های غربی هم پشتیبانی می‌شود. در آن‌سو اما مصر در کنار امارات متحده عربی، روسیه و فرانسه از ژنرال خلیفه حفتر، فرمانده ارتش ملی لیبی و رقیب سراج حمایت می‌کنند.
ترکیه و مصر هر کدام توجیهاتی برای حضور نظامی خود در لیبی دارند. مصر می‌گوید به‌عنوان کشوری که مرزی طولانی با لیبی دارد باید نظارت کامل بر این کشور داشته باشد و تلاش کند تا تحولات این کشور تهدیدی علیه امنیت ملی مصر نباشد. در آن‌سو اما ترکیه به قصد بلندپروازی و احیای امپراتوری عثمانی که سال‌هاست اردوغان تحقق این رؤیا را در سر می‌پروراند، می‌خواهد جای پای محکمی در لیبی داشته باشد.
ژنرال «ناجی شهود»، استراتژیست نظامی و مشاور آکادمی نظامی ناصر در مصر نیز بر این عقیده است که ترکیه به قصد احیای امپراتوری عثمانی وارد جنگ داخلی لیبی شده است. او به عرب‌نیوز می‌گوید: «ترکیه مدت‌هاست که برای احیای این رؤیا دست به ماجراجویی می‌زند. آنکارا در تحولات عراق و سوریه حضوری تعیین‌کننده دارد. این کشور درحال‌حاضر در سومالی پایگاه نظامی ایجاد کرده و اخیرا در قطر هم پایگاهی تأسیس کرده است. اکنون هم نوبت لیبی شده تا میدانی برای ماجراجویی جدید اردوغان باشد».
شهود به این نکته اشاره می‌کند که آنچه این روزها در خاورمیانه رخ می‌دهد همان برنامه‌ای است که کاندولیزا رایس، وزیر خارجه وقت آمریکا در سال 2005 از آن رونمایی کرد. او ادامه می‌دهد: «منطقه در حال دو یا چندپاره‌شدن است. ترکیه هم در این میان ابزاری برای اجرای چنین برنامه‌ای در سوریه و عراق محسوب می‌شود. بااین‌حال بسیار بعید می‌دانم که اردوغان تمایلی به انجام عملیات نظامی یا درگیری نظامی در لیبی داشته باشد. به این دلیل که لیبی فاصله‌ای طولانی با مرزهای ترکیه دارد و چنین اقدامی هزینه زیادی برای اردوغان خواهد داشت. بر همین اساس ترکیه می‌خواهد شبه‌نظامیان یا مزدورانش با استفاده از امکاناتی که برایشان فراهم می‌کند، به‌جای ترکیه وارد درگیری نظامی در لیبی شوند. اردوغان همچنین نیاز دارد تا برای محکم‌کردن جای پای خود در لیبی، پایگاه‌های هوایی و دریایی در این کشور ایجاد کند».
شهود درباره موقعیت مصر در درگیری‌های لیبی هم می‌گوید: «مصر را نمی‌توان به اجبار وارد جنگ کرد. بسیار بعید می‌دانم که قاهره در جنوب یا غرب خاک خود وارد جنگ شود، مگر آنکه سیسی به این نتیجه برسد که انجام عملیات نظامی در جهت منافع کشورش خواهد بود. اگر قرار است چنین اتفاقی رخ دهد، بهتر است که مصر ضربه اول را بزند و در انتظار دریافت ضربه اول و سپس واکنش به آن نماند».

ارسال دیدگاه شما

ساعت
روزنامه شرق
عنوان صفحه‌ها

شماره 3570

تاریخ ۱۳۹۹/۴/۵

نور نوشت
کارتون

نظامیان مصری در ادلب مستقر شدند

سوریه میدان جدید رویارویی اردوغان و سیسی

مصر در میانه تنش با ترکیه در لیبی، در میدانی دیگر هم قصد ماجراجویی دارد. رسانه‌ها خبر می‌دهند که مصر 150 نظامی خود را از طریق فرودگاه نظامی حلب وارد سوریه کرده تا برای حمایت از دولت بشار اسد، در کنار دیگر حامیان سوریه در جنوب استان ادلب مستقر شوند.
 این در حالی است كه حدود چهار میلیون شهروند سوریه از جمله صدها هزار آواره‌ای است که در سال‌های اخیر در جریان جنگ داخلی سوریه خانه و شهر خود را ترک کرده‌اند، در انتظار آتش‌بسی هستند تا به محل سکونت خود بازگردند.
اما آنچه باعث اهمیت ورود نظامیان مصری به سوریه می‌شود، گسترش مناطق درگیری مصر و ترکیه است. ژنرال عبدالفتاح سیسی، رئیس‌جمهور مصر و رجب‌طیب‌اردوغان، همتای ترك او، پیش از این در لیبی نیز رودرروی هم قرار گرفته بودند و در سوریه هم سیسی در کنار اسد و مقابل اردوغان صف‌آرایی کرده است.
«متین گورجان» تحلیلگر نظامی ترکیه‌ای می‌گوید: «مصر علاوه بر استقرار نظامیان خود در حومه حلب، قصد دارد تعدادی از این نظامیانی را که سلاح سبک دارند، در شهر سراقب در جنوب ادلب نیز مستقر کند. این اقدامات قاهره به این معنی است که ژنرال سیسی قصد ایجاد پایگاه و انبار نظامی در ادلب را دارد و این امر برای ترکیه بسیار نگران‌کننده است؛ چراکه تنش میان ترکیه و مصر را از لیبی به سوریه و نزدیک مرزهای ترکیه گسترش می‌دهد».
در ماه نوامبر بیش از 30 نظامی ترکیه در ادلب که بخش بزرگی از آن همچنان در کنترل شبه‌نظامیان قرار دارد، در عملیات نظامیان سوریه که با حمایت روسیه همراه بود، کشته شدند. پس از این اتفاق ترکیه تعداد پست‌های نظارتی و بازرسی خود در این استان را افزایش داد. علاوه بر این، در اقدامی که نشان از افزایش حضور نظامی ترکیه در استان ادلب دارد، سیستم‌های دفاع هوایی ترکیه نیز در این استان مستقر شده‌اند. به این ترتیب حضور نظامیان مصری در این منطقه می‌تواند احتمال رویارویی قاهره و آنکارا در سوریه بحران‌زده را افزایش دهد.
مصر و ترکیه در لیبی هم رودرروی هم قرار دارند و از دو جبهه متفاوت حمایت می‌کنند. اردوغان با اعزام نظامیان و ناوهای جنگی خود، از دولت وفاق ملی فائض السراج، نخست‌وزیر لیبی حمایت می‌کند. سراج از سوی سازمان ملل و اغلب قدرت‌های غربی هم پشتیبانی می‌شود. در آن‌سو اما مصر در کنار امارات متحده عربی، روسیه و فرانسه از ژنرال خلیفه حفتر، فرمانده ارتش ملی لیبی و رقیب سراج حمایت می‌کنند.
ترکیه و مصر هر کدام توجیهاتی برای حضور نظامی خود در لیبی دارند. مصر می‌گوید به‌عنوان کشوری که مرزی طولانی با لیبی دارد باید نظارت کامل بر این کشور داشته باشد و تلاش کند تا تحولات این کشور تهدیدی علیه امنیت ملی مصر نباشد. در آن‌سو اما ترکیه به قصد بلندپروازی و احیای امپراتوری عثمانی که سال‌هاست اردوغان تحقق این رؤیا را در سر می‌پروراند، می‌خواهد جای پای محکمی در لیبی داشته باشد.
ژنرال «ناجی شهود»، استراتژیست نظامی و مشاور آکادمی نظامی ناصر در مصر نیز بر این عقیده است که ترکیه به قصد احیای امپراتوری عثمانی وارد جنگ داخلی لیبی شده است. او به عرب‌نیوز می‌گوید: «ترکیه مدت‌هاست که برای احیای این رؤیا دست به ماجراجویی می‌زند. آنکارا در تحولات عراق و سوریه حضوری تعیین‌کننده دارد. این کشور درحال‌حاضر در سومالی پایگاه نظامی ایجاد کرده و اخیرا در قطر هم پایگاهی تأسیس کرده است. اکنون هم نوبت لیبی شده تا میدانی برای ماجراجویی جدید اردوغان باشد».
شهود به این نکته اشاره می‌کند که آنچه این روزها در خاورمیانه رخ می‌دهد همان برنامه‌ای است که کاندولیزا رایس، وزیر خارجه وقت آمریکا در سال 2005 از آن رونمایی کرد. او ادامه می‌دهد: «منطقه در حال دو یا چندپاره‌شدن است. ترکیه هم در این میان ابزاری برای اجرای چنین برنامه‌ای در سوریه و عراق محسوب می‌شود. بااین‌حال بسیار بعید می‌دانم که اردوغان تمایلی به انجام عملیات نظامی یا درگیری نظامی در لیبی داشته باشد. به این دلیل که لیبی فاصله‌ای طولانی با مرزهای ترکیه دارد و چنین اقدامی هزینه زیادی برای اردوغان خواهد داشت. بر همین اساس ترکیه می‌خواهد شبه‌نظامیان یا مزدورانش با استفاده از امکاناتی که برایشان فراهم می‌کند، به‌جای ترکیه وارد درگیری نظامی در لیبی شوند. اردوغان همچنین نیاز دارد تا برای محکم‌کردن جای پای خود در لیبی، پایگاه‌های هوایی و دریایی در این کشور ایجاد کند».
شهود درباره موقعیت مصر در درگیری‌های لیبی هم می‌گوید: «مصر را نمی‌توان به اجبار وارد جنگ کرد. بسیار بعید می‌دانم که قاهره در جنوب یا غرب خاک خود وارد جنگ شود، مگر آنکه سیسی به این نتیجه برسد که انجام عملیات نظامی در جهت منافع کشورش خواهد بود. اگر قرار است چنین اتفاقی رخ دهد، بهتر است که مصر ضربه اول را بزند و در انتظار دریافت ضربه اول و سپس واکنش به آن نماند».

ارسال دیدگاه شما