پیچیدگی انتخابات 1400
مهدی شاهمیرزا-فعال سیاسی اصلاحطلب
نیمی از سال عجیب 1399 با تمام فرازوفرودهایش که شیوع اپیدمی کووید19 در جهان تلخترینش بود، سپری شد و رفتهرفته به استقبال اولین انتخابات ریاستجمهوری و انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در قرن جدید و سال اول آن، یعنی 1400هجری شمسی میرویم.
متعاقب مطالب موصوف کوس فعالیت چهرههای سیاسی متعددی از جناحهای مختلف کشور به گوش میرسد که حتی فکر حضور برخی از آنان در ذهن هیچیک از مردم نمیگنجد و فقط خود آنان امید به پیروزی دارند و این مهم حق هر فعال و کنشگر سیاسی است. همین تعدد چهرهها میتواند ابرچالش هر یک از جریانهای سیاسی مهم کشور باشد و راه «تکهتکهشدن آرا» را هموار كرده و آرزوی فتح پاستور را به امری محال تبدیل کند که خود این موضوع به مباحثههای متعدد میان احزاب هر جناح نیازمند است.
در جبهه اصلاحات اخبار دقیقی از فعالیتهای انتخاباتی برخی چهرههای شاخص به چشم میخورد که نوع تفکر و نگاه مردم به آنان مبرهن است و در صورت اجماع بر سر آنان هیچیک از تودههای جامعه به جریان موردنظر روی خوش نشان نخواهند داد. پس صرفا خود آن فرد و نزدیکانش خواب فتح پاستور را در سر میپرورانند و باید در این زمینه واقعبین بود که فعالان دور دوم دولت تدبیر و امید شانس چندانی در انتخابات پیشرو ندارند و باید از آنان عبور کرد چون حتی اگر توانایی بالایی در زمینه حل مسائل اجرائی داشته باشند، برایند این دولت و مهمتر از آن چهار سال پایانی از نگاه آحاد جامعه با تمام مشکلات پیشآمده ازجمله تحریم و... هرگز و هرگز قابل دفاع نیست و بیشتر مشکلات به سوءمدیریت ختم میشود؛ این سخن و تحلیل حاصل برخوردهای زیاد و مباحثه با افراد متعدد در سطوح مختلف جامعه است.
نیک میدانیم که تنها «آمار» در حوزههای تخصصی میتواند فعالیتهای هر دولت را رصد کند و عیار آن را بسنجد، اما از دید مردم کلیات عملکرد یک دولت دو عنصر «رفاه» و «معیشت» است و این دو فاکتور مهمی است که دولت محترم باوجود تلاشهای وافر در آن خروجی قابلتوجهی نداشته و عملا پایگاه اجتماعیای را که در سال 96 با آن شور و اشتیاق به پای صندوق رفت، تا حد زیادی مأیوس كرده و درحالحاضر آن جمعیت عظیم «ازدسترفته» تلقی میشود.
از مبحث نامزدها که بگذریم، همچنان هم قابل پیشبینی است که انتخابات پیشرو برای جریان اصلاحات به دو عنصر مهم «نتیجه انتخابات آمریکا» و «استراتژی گزینش شورای نگهبان» گره خورده است.
اما چندی است که عنصری دیگری به دو فاکتور مزبور اضافه شده است. این عنصر تازه سربرآورده وضعیت و استراتژی دیپلماسی کشور در مقابل سیاستهای گستاخانه ایالات متحده آمریکا بوده که اگر جواد ظریف، وزیر فعال و غیور خارجه کشورمان، طبق سنوات گذشته استوار در مقابل آن بایستد، مقدمات فتح پاستور در انتخابات آتی را فراهم کرده و همین موضوع کابوسی است برای جناح مقابل. همین اتفاق است که موجبات توهین و اهانت اعضای مجلس یازدهم و تخریبهای هر روزه اصولگرایان را فراهم میآورد.
اگر ملاک اصولگرایان فرمایشات رهبری است، ایشان همواره به صداقت و فنسالاری دکتر ظریف اعتقاد داشته و دائما در محافل مختلف به آن اذعان کردهاند. در خصوص «نتیجه انتخابات ایالات متحده» باید دید که بایدن رئیسجمهور بعدی است یا ترامپ. اگر بایدن فاتح کاخ سفید باشد، انگیزه مردم برای بهترشدن شرایط بالا رفته و اساسا اصولگرایان که نسبت به مذاکرات گارد بستهای دارند، جای خود را به اصلاحطلبان موافق مذاکره میدهند و بهتر است رئیسجمهور منتخب این جریان فردی آشنا به مسائل بینالملل و در بهترین حالت دیپلمات ورزیدهای باشد.
درباره «نحوه گزینش شورای نگهبان» نیز با خبریشدن طرح مشترک جدید مجلس یازدهم، امید به تأیید چهرههای شاخص اصلاحطلب قطعا کمتر خواهد شد، زیرا هر چقدر قدرت نظارت بالاتر رود، روشهای جدیدی بهمنظور عدم تأیید افراد ظهور کرده و راه را برای انتخابات نسبتا بسته هموار میکند.
در پایان باید اذعان کرد که پیروزی اصلاحطلبان فقط با حرکات کاملا حسابشده قابل تحقق است و نباید تجربه ائتلافات گذشته را فراموش کرد. بهترین حالت ورود این جریان ریشهدار کشور در کارزار انتخاباتی پیشرو، معرفی کاندیدایی کاملا اصلاحطلب با شناسنامهای شفاف است که به وقت مقتضی فرار رو به جلو نکند و برای اعتلای تفکر و جبهه سیاسی مورد علاقهاش که برایند فعالیتهای درخشان دولت هشتساله اصلاحات به ریاست حضرت حجتالاسلاموالمسلمین سیدمحمد خاتمی است بجنگد و تکتک ایرانیان را مجذوب این تفکر و جریان کند.
نیمی از سال عجیب 1399 با تمام فرازوفرودهایش که شیوع اپیدمی کووید19 در جهان تلخترینش بود، سپری شد و رفتهرفته به استقبال اولین انتخابات ریاستجمهوری و انتخابات شوراهای اسلامی شهر و روستا در قرن جدید و سال اول آن، یعنی 1400هجری شمسی میرویم.
متعاقب مطالب موصوف کوس فعالیت چهرههای سیاسی متعددی از جناحهای مختلف کشور به گوش میرسد که حتی فکر حضور برخی از آنان در ذهن هیچیک از مردم نمیگنجد و فقط خود آنان امید به پیروزی دارند و این مهم حق هر فعال و کنشگر سیاسی است. همین تعدد چهرهها میتواند ابرچالش هر یک از جریانهای سیاسی مهم کشور باشد و راه «تکهتکهشدن آرا» را هموار كرده و آرزوی فتح پاستور را به امری محال تبدیل کند که خود این موضوع به مباحثههای متعدد میان احزاب هر جناح نیازمند است.
در جبهه اصلاحات اخبار دقیقی از فعالیتهای انتخاباتی برخی چهرههای شاخص به چشم میخورد که نوع تفکر و نگاه مردم به آنان مبرهن است و در صورت اجماع بر سر آنان هیچیک از تودههای جامعه به جریان موردنظر روی خوش نشان نخواهند داد. پس صرفا خود آن فرد و نزدیکانش خواب فتح پاستور را در سر میپرورانند و باید در این زمینه واقعبین بود که فعالان دور دوم دولت تدبیر و امید شانس چندانی در انتخابات پیشرو ندارند و باید از آنان عبور کرد چون حتی اگر توانایی بالایی در زمینه حل مسائل اجرائی داشته باشند، برایند این دولت و مهمتر از آن چهار سال پایانی از نگاه آحاد جامعه با تمام مشکلات پیشآمده ازجمله تحریم و... هرگز و هرگز قابل دفاع نیست و بیشتر مشکلات به سوءمدیریت ختم میشود؛ این سخن و تحلیل حاصل برخوردهای زیاد و مباحثه با افراد متعدد در سطوح مختلف جامعه است.
نیک میدانیم که تنها «آمار» در حوزههای تخصصی میتواند فعالیتهای هر دولت را رصد کند و عیار آن را بسنجد، اما از دید مردم کلیات عملکرد یک دولت دو عنصر «رفاه» و «معیشت» است و این دو فاکتور مهمی است که دولت محترم باوجود تلاشهای وافر در آن خروجی قابلتوجهی نداشته و عملا پایگاه اجتماعیای را که در سال 96 با آن شور و اشتیاق به پای صندوق رفت، تا حد زیادی مأیوس كرده و درحالحاضر آن جمعیت عظیم «ازدسترفته» تلقی میشود.
از مبحث نامزدها که بگذریم، همچنان هم قابل پیشبینی است که انتخابات پیشرو برای جریان اصلاحات به دو عنصر مهم «نتیجه انتخابات آمریکا» و «استراتژی گزینش شورای نگهبان» گره خورده است.
اما چندی است که عنصری دیگری به دو فاکتور مزبور اضافه شده است. این عنصر تازه سربرآورده وضعیت و استراتژی دیپلماسی کشور در مقابل سیاستهای گستاخانه ایالات متحده آمریکا بوده که اگر جواد ظریف، وزیر فعال و غیور خارجه کشورمان، طبق سنوات گذشته استوار در مقابل آن بایستد، مقدمات فتح پاستور در انتخابات آتی را فراهم کرده و همین موضوع کابوسی است برای جناح مقابل. همین اتفاق است که موجبات توهین و اهانت اعضای مجلس یازدهم و تخریبهای هر روزه اصولگرایان را فراهم میآورد.
اگر ملاک اصولگرایان فرمایشات رهبری است، ایشان همواره به صداقت و فنسالاری دکتر ظریف اعتقاد داشته و دائما در محافل مختلف به آن اذعان کردهاند. در خصوص «نتیجه انتخابات ایالات متحده» باید دید که بایدن رئیسجمهور بعدی است یا ترامپ. اگر بایدن فاتح کاخ سفید باشد، انگیزه مردم برای بهترشدن شرایط بالا رفته و اساسا اصولگرایان که نسبت به مذاکرات گارد بستهای دارند، جای خود را به اصلاحطلبان موافق مذاکره میدهند و بهتر است رئیسجمهور منتخب این جریان فردی آشنا به مسائل بینالملل و در بهترین حالت دیپلمات ورزیدهای باشد.
درباره «نحوه گزینش شورای نگهبان» نیز با خبریشدن طرح مشترک جدید مجلس یازدهم، امید به تأیید چهرههای شاخص اصلاحطلب قطعا کمتر خواهد شد، زیرا هر چقدر قدرت نظارت بالاتر رود، روشهای جدیدی بهمنظور عدم تأیید افراد ظهور کرده و راه را برای انتخابات نسبتا بسته هموار میکند.
در پایان باید اذعان کرد که پیروزی اصلاحطلبان فقط با حرکات کاملا حسابشده قابل تحقق است و نباید تجربه ائتلافات گذشته را فراموش کرد. بهترین حالت ورود این جریان ریشهدار کشور در کارزار انتخاباتی پیشرو، معرفی کاندیدایی کاملا اصلاحطلب با شناسنامهای شفاف است که به وقت مقتضی فرار رو به جلو نکند و برای اعتلای تفکر و جبهه سیاسی مورد علاقهاش که برایند فعالیتهای درخشان دولت هشتساله اصلاحات به ریاست حضرت حجتالاسلاموالمسلمین سیدمحمد خاتمی است بجنگد و تکتک ایرانیان را مجذوب این تفکر و جریان کند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.
