باز هم نمایش موسیقایی سیصد و باز هم ایران
در سالهای اخیر بیش از گذشته، «ایران» به موضوع کنسرت نمایشهای هنری بدل شده است. برادران پورناظری یعنی سهراب و تهمورس پورناظری بهعنوان یکی از مجربترین استادان و هنرمندان موسیقی ایران دراینباره ایفاگر نقش اثرگذار و ویژهای هستند.
![روزنامه شرق](/images/Logo-newspaper.jpg)
در سالهای اخیر بیش از گذشته، «ایران» به موضوع کنسرت نمایشهای هنری بدل شده است. برادران پورناظری یعنی سهراب و تهمورس پورناظری بهعنوان یکی از مجربترین استادان و هنرمندان موسیقی ایران دراینباره ایفاگر نقش اثرگذار و ویژهای هستند. در سال 1396 کنسرت نمایش سی با هنرنمایی سهراب پورناظری و آواز همایون شجریان توجه بسیاری از هنردوستان و علاقهمندان را به خود جلب کرد. این نمایش موسیقایی توانست رکورد بالاترین بازدیدکننده را به نام خود ثبت کند. پس از آن در سال 1401 نمایش سیصد اجرا شد که با هنرنمایی گروهی از هنرمندان کشور مخاطبان درخورتوجهی را به خود جلب کرد و زمان پخش برنامه بارها تمدید شد. از خردادماه امسال نیز سری جدید نمایش موسیقایی سیصد با هنرنمایی تعدادی از هنرمندان کشور در کاخ موزه سعدآباد در حال اجراست و تاکنون به جز وقفه ایام محرم این اجرا همچنان با استقبال علاقهمندان روبهروست. طراحی مناسب صحنهها و دکور، روایت و قصه مناسب و بازی خوب هنرمندانی مانند نوید محمدزاده، بهرام رادان و بهرام افشاری و بانو گوهر خیراندیش و قطعات دلپذیر موسیقی ازجمله نقاط قوت این اثر هنری است. داستان این نمایش موسیقایی درباره هجوم مغول به شیراز و تخریب تخت جمشید و تصاحب جام جم است که با مقاومت مردم شیراز روبهرو میشود. در لابهلای داستان نیز موسیقی هنرمندانهای بر جذابیت حالوهوای نمایش میافزاید.
1- اگر تأکید شود که از ابتدا تا انتهای برنامه نمایشی و موسیقایی این کار فاخر یعنی سیصد گات، همچنان ایران و منافع ملی ایرانیان و پاسداشت زبان تمدنی و فرهنگی و ملی یعنی زبان فارسی مورد توجه قصه و نمایش و موسیقی این اثر هنری است، سخنی به گزاف گفته نشده است. گوران، رحمانیان، پورناظریها در کنار بازیگران برجسته سینمای کشور نیز بهخوبی از عهده به فرجام رساندن اهداف این اثر هنری برآمدند. بازی عالی نوید محمدزاده در نقش فردوسی که در رستاخیزی از خاک برآمده و دلنگران ایران و زبان فارسی است، از بخشهای بهیادماندنی این اثر هنری است. استقبال موج گسترده تماشاگران از سیصد گات، نشانهای از موفقیت این برنامه در جذب گسترده مخاطبان است.
2- در بخشهایی از نمایش قوم مهاجم و خونریز مغول به صورت نمادین به شکل مفتونان گرگ خاکستری نمایان میشود؛ نمادی که در تاریخ معاصر در کشوری همسایه با ترور و آدمکشی و رویکرد فاشیستی و با افراط در پی رواج ایدئولوژی الحاقگرایانه فعال شد و هرچند نتوانست به گفتار مسلط بدل شود اما اثرات این جریان به دیگر جریانهای الحاقگرا نیز سرایت کرد. این نمادسازی بهخوبی دلمشغولی نویسنده و کارگردان و عوامل سیصد گات را نشان میدهد. افراطگری قومی با استفاده از سستی دستاندرکاران در توجه به بنیانهای انسجام ملی و هویت ملی در عرصههای فرهنگی و آموزشوپرورش فرصت و مجالی یافته تا منافع ملی را نشانه رود و بذر نفرت بکارد، هرچند دیرپایی تاریخ و فرهنگ این دیار و تنومندی بنیانهای همزیستی ایرانیان موجب شده تا اقدامات مذبوحانه ضد ایرانی نتواند جای خوش کند اما نگرانی درباره فعالیتهای ضد ایرانی موضوع بااهمیتی است که در این اثر نمایشی بر دل مینشیند و مخاطب را متوجه اینهمانیها و این تشبیه میکند.
3- در سالهای گذشته، اعلام بازخوانی صوتی یک اثر ضد ایرانی از طرف یکی از هنرمندان کشور موجب بروز نگرانیهایی دراینباره شد، اما بازی با احساس جدی نوید محمدزاده در نقش فردوسی مانند آبی زلال موجب شد تا آن گمانه به هیچ بدل شود. نوید محمدزاده در نقش فردوسی با چنان حرارتی از ایران و ایرانیان و زبان فارسی گفت که تماشاگران بیشمار این اثر فاخر را بارها به وجد آورد. پورناظریها بهویژه سهراب پورناظری با خلق چنین آثار هنری به سهم خود نقش مشهودی در تحکیم انسجام و همبستگی ملی ایفا کرده و ایفا میکنند. به این ایراندوستان هنرمند پیشنهاد میشود برای جذب مخاطبان بیشتری از میان اقشار مختلف اجتماعی و نیز اجرای برنامه در دیگر نقاط ایران برنامهریزی کنند تا بیشازپیش چنین آثار فاخری بتواند در سطحی وسیعتر مخاطب بیابد. در غیاب توجه رسانه ملی که درباره چنین تولیدات هنری فاخر راه سکوت در پیش گرفته و قاب تلویزیون را به جای همدلی ملی به عرصهای برای پیشبرد اهداف سیاسی بدل کرده، آثاری مانند سیصد گات بار سنگینی بر دوش گرفتهاند. عوامل نمایش موسیقایی سیصد و دستاندرکاران این اثر نمایشی قدم در راهی سخت و دشوار گذاشتهاند و تا اینجای کار با استفاده از ظرفیتهای هنر اصیل موسیقی ملی و ایرانی و موسیقی نواحی و نیز همراهی هنرمندان کشور درخشیدهاند. امید است در ادامه راه نیز این سنت نیکو را استمرار دهند و همواره پیامآور همدلی و صلح و وطنخواهی باشند.