نامها از کجا میآیند
«برندسازی شخصی یعنی داشتن هدف، الگو، همراه با تلاش مستمر و طولانی که از آن نهتنها خسته نشوید که لذت هم ببرید. از زندگی خود باید داستان خوبی برای روایت داشته باشید؛ تنها رسیدن به قله مهم نیست، این مسیر است که برندساز است». حسین گنجی با این ایده، کتاب «برندسازی شخصی، این راه بلندمدت دوستداشتنی» را نوشته است؛
![نامها از کجا میآیند](https://cdn.sharghdaily.com/thumbnail/RrpZ7Qx0WA93/f3RIJfgnyU4T0Uu3o7ve-VbT9FKRjpcKI1vgfm4pfv__5FnUbUVuHI1x6a9YMGSvC-4UOxG1c-sX_Np2WV4AG9c54qCsllJjWoO2vfSlzgh7Zk5lGDR61FKfZAWRG6vKUTRupifE_clD2nEp1z656A,,/1369177.jpg)
![روزنامه شرق](/images/Logo-newspaper.jpg)
شرق: «برندسازی شخصی یعنی داشتن هدف، الگو، همراه با تلاش مستمر و طولانی که از آن نهتنها خسته نشوید که لذت هم ببرید. از زندگی خود باید داستان خوبی برای روایت داشته باشید؛ تنها رسیدن به قله مهم نیست، این مسیر است که برندساز است». حسین گنجی با این ایده، کتاب «برندسازی شخصی، این راه بلندمدت دوستداشتنی» را نوشته است؛ کتابی که بنا دارد با واکاوی برخی شیوههای شکلگیری چند برند شخصی ایرانی و الگوها و روشهایی که خواسته یا ناخواسته در توسعه فردی خود به کار بستهاند، دریافتی از «برندسازی شخصی» به دست دهد. در این کتاب، 14 شخصیت و برند شخصی معتبر ایرانی مورد بررسی قرار گرفته است؛ شخصیتهایی که هرکدام در حوزه کاری خود محل ارجاع بسیار هستند. نامهایی که به مرور به قول نیما یوشیج «رزق روحمان» شدهاند و هرکدام در حوزه کاری خود مرجع صاحبنظران محسوب میشوند و در یک پازل بزرگتر، بخشی از فرهنگ ایران امروز را نمایندگی میکنند. حسین گنجی در «نامها از کجا میآیند»، شخصیتهایی همچون محمدرضا شجریان، ابراهیم گلستان، ایران درودی، محمدرضا شفیعیکدکنی، محمدعلی موحد، هوشنگ ابتهاج، محمد احصایی، ژاله آموزگار، رضا داوریاردکانی، کامبیز درمبخش، مصطفی ملکیان، بهرام بیضایی، هادی خانیکی و محمود سریعالقلم را بر اساس مدلها و روشهای برندسازی شخصی مورد واکاوی قرار داده است. او برندهای ایرانی را با الگوهای رایج و در حال تدریس برندسازی شخصی در جهان تطابق داده و سعی کرده ضمن امکان الگوبرداری از آنها، راه بلند و دشوار برندسازی شخصی را با پیشکشیدن چند نمونه در حوزههای متنوع تشریح کند. دکتر فرزاد مقدم، مدرس و مربی دورههای برندسازی و دانشآموخته برندینگ، در پیشگفتاری بر این کتاب با طرح پرسشی با عنوان «ماجرای این کتاب چیست؟» نوشته است: «برای آموختن برندسازی شخصی علاوه بر مدلها، روشها و تکنیکهای مختلف، معمولا به مثال نیازمندیم. به قول آلبرت اینشتین، مثالآوردن یکی از راههای آموزش نیست، بلکه تنها راه آموزش است. نشاندادن مثال و الگو، راهی طبیعی و آسان برای یادگیری است. با نمایش نمونه موفق، روشها و مفهومهای دشوار و شاید انتزاعی را به چیزی عینیتر، آسانتر و قابلفهمتر تبدیل میکنیم. از اینرو، مثالهای این کتاب میتواند کمکی باشد برای کسانی که در این راه گام برمیدارند. شاید مثالها و الگوهای انتخابشده در این کتاب، نمونههای جامعی برای دربرگرفتن تمام انواع برندهای شخصی کشور ما نباشند، اما برای تبدیلشدن به یک برند شخصی اصیل و ماندگار (اگر چنین دغدغهای را دارید) درسگرفتن از نمونههایی که در این کتاب آورده شده است، کاری است بس شایسته». برای بررسی نمونهها، مؤلف از روش تلفیقی کار کتابخانهای و مصاحبه بهره گرفته است و چنانکه خود در مقدمه آورده، انتخاب شخصیتهای مورد بررسی بهگونهای بوده که اولا در دسترس باشند و امکان دسترسی بیواسطه و مصاحبه وجود داشته باشد و ثانیا امکان مصاحبه و نزدیکی برای درک احوالات و نوع نگاه آنها به زندگی وجود داشته باشد.