|

زمان و ارزش معنوی و مالی آن

الف- یکی از سرمایه‌های بزرگ و تجدیدناپذیر انسان، «زمان» است. ب -گوته می‌گوید دیگران می‌گویند وقت طلاست اما من می‌گویم وقت بی‌بهاست.

سید ابوالفضل رضوی - نماینده ادوار مجلس شورای اسلامی

 

 

الف- یکی از سرمایه‌های بزرگ و تجدیدناپذیر انسان، «زمان» است.

ب -گوته می‌گوید دیگران می‌گویند وقت طلاست اما من می‌گویم وقت بی‌بهاست.

ج- سخن حکمت‌آمیزی از بزرگان ماست که سحرخیز باش تا کامروا شوی.

د- و یکی از آموزه‌های مهم قرانی در مورد زمان مربوط به سوره مبارکه «عصر» است، والعصر إن الانسان لفی خسر... . که در اغلب تفاسیر یکی از معانی عصر به زمان تعبیر شده است.

اعضای محترم دولت آیا توجه دارید:

۱- به‌سرعت در حال از دست دادن و  هدر دادن بزرگ‌ترین و مهم‌ترین ثروت که «زمان» است، هستید و این در حالی است که بیان می‌فرمایید: در پی سرمایه‌گذار برای تولید هستید.

۲- آیا می‌دانید که ۱۷ درصد عمر خدمتی شما به شرط بقای عمر و ماندن در مقام، سپری شده و به‌ سرعت باد در حال گذر است؟

۳- آیا تا به امروز برای محاسبه قول‌های خود زمانی صرف کرده‌اید که چند درصد از انجام وعده‌های‌تان متناسب با گذشت عمر خدمتی‌تان مطابقت دارد؟

۴- تقریبا اغلب قریب به اتفاق شما اظهار می‌کنید شأن و‌ جایگاه مردم بیش از این است که وجود دارد، اما آیا قبول دارید که یکی از عواملی که سبب شده است حق مردم ادا نشود، از دست دادن بزرگ‌ترین سرمایه آنان که در ید قدرت شماست، یعنی «زمان» است؟

۵- چه قبول کنید یا انکار، این موقعیت را که خداوند نصیب‌تان کرده، نعمت بزرگی است و قدر آن باید برای‌تان اصل و اساس باشد. حتما باور دارید که در قیامت یکی از پرسش‌هایی که از افراد می‌شود، درباره نعمت‌هایی است که به آنان داده شده است. پس اتلاف «زمان» را که ثروت تجدید‌ناپذیر است، نمی‌توان جواب داد 

(آیه ۸ سوره تکاثر).

بنابراین پیشنهاد می‌کنم اجازه ندهید مردم شاهد تلف‌شدن مهم‌ترین سرمایه‌شان از طرف بعضی از شما یا عوامل منصوب شما باشند. به دور از هیاهوی غوغاسالاران و زورمداران و تریبون‌داران و با خروج از حلقه تنگ و بسته ارادت‌سالاری مناسبات رفاقتی، باندی، حزبی و... نسبت به گماردن افراد دارای باور به مبانی توأمان جمهوریت و اسلامیت و براساس دانش، تخصص، تجربه و شایستگی مبادرت کنید و نسبت به طرد چاپلوسان و صندلی‌دوستان اهتمام کنید و فقط از مردم و روز قیامت که از جانب خداوند سؤال می‌شوید، بترسید. در پایان توجه شما و خودم را به آیات دوم و سوم سوره صف جلب می‌کنم که فرمود: ای مؤمنان (کسانی که به اصول فطرت و ثابت و زوال‌ناپذیر معتقد هستید) چرا به آنچه می‌گویید (وعده و‌ قول دادید) عمل نمی‌کنید؟ گناه بزرگ در نزد خالق هستی گفتار بدون عمل است. امیدوارم با توجه به «زمان»، «توان انجام وعده‌ها» و «اقدام به گفته‌های‌تان» را به وادی نسیان نسپارید.